شما می توانید با ارسال ایمیل خود ، بصورت رایگان مشترک شده و از بروزسانی مطلع شوید.

ایمیل خود را وارد کنید:

اوراکل (ADF(Application Development Framework یک چارچوب(Framework)  کلی می باشد که برروی استانداردهای Java EE و تکنولوژی های Open Source جهت سادگی و پیاده سازی سریع تر برنامه های Java EE ایجاد شده است که کاملا توسعه پذیر و قابل تنظیم بوسیله افزودن یا اصلاح کتابخانه ها می باشد. ADF وظایف را از طریق ایجاد سرویس […]

CardLayout پنجره ای را در نظر بگیرید که شامل چندین پنل می باشد که در یک زمان فقط یکی از این پنل ها قابل مشاهده می باشد،با استفاده از کلاس java.awt.CardLayout شما می توانید کامپوننتی را ایجاد کنید که فقط یکی از این پنل ها را در یک زمان نمایش دهد، مانند شکل زیر: زمانی […]

اطلاعات سخت افزاری CPU اطلاعات CPU شامل جزئیاتی  مثل معماری ، نام سازنده ، مدل ، تعداد هسته ها ، سرعت هرکدام از هسته ها و غیره است. برای دسترسی به چنین جزئیاتی درباره سخت افزار CPU در لینوکس، تعداد بسیار اندکی کامند برای این منظور وجود دارد که ما در اینجا بطور مختصر تعدادی […]

Variable & Command

اکثر کارها در لینوکس توسط کرنل صورت می گیرد که دستورات را از طریق Shell می گیرد و سپس آنها را در کرنل هندل (Handel) کرده و اجرا می نماید.

Bash: Burn again shell

انواع Shell :

sh: در سیستم عامل های گنو / لینوکس

ksh

csh: در سیستم عامل FreeBSD

tcsh

برای خواندن فایل از دستور cat استفاده می شود.

برای دیدن شل ها از دستور زیر استفاده می شود،‌که برای مثال در سستم عامل سنت او اس داریم:

دستورات در لینوکس حساس به متن می باشند.

 

ترمینال:

همانطور که در تصویر بالا دیده می شود ما با bash prompt مواجه هستیم که داریم:

[Ali@localhost ~]$

Ali : نام کاربر استفاده کننده از سیستم می باشد.

Localhost : نام هاست یا hostname می باشد.

~ : تیلدا می باشد که در این قسمت مسیر جاری دایرکتوری را نشان می دهد و ~ نشان دهنده دایرکتوری خانگی کاربر جاری می باشد.

@ :جدا کننده نام کاربر و هاست می باشد، به نوعی همان @ در آدرس ایمیل می باشد.

$ : نشان دهنده این است که کاربر جاری از نوع عادی بوده و به دسترسی ادمین را ندارد. وقتی که کاربر از حالت عادی به کاربر ادمین یا root تعییر کند این علامت نیز به # تغییر میابد.

دستور pwd :

این دستور برای تعیین شاخه جاری کاربر می باشد که دستور echo $PWD را نیز می توان به جای آن به کار برد.

دستورecho $OLDPWD برای دیدن مسیر قبلی کاربر قبل از مسیر جاری می باشد و برای مواقعی مفید خواهد بود که کاربر بخواهد از مسیر قبلی خود آگاه شود.

دستور cd :

این دستور برای رفتن به مسیر تعیین شده کاربرد دارد

برای مثال

cd /var/

کاربر را به دایرکتوری var منتقل خواهد کرد

البته شایان ذکر است دستور cd به تنهایی کاربر را به دایکتوری خانگی منتقل خواهد کرد که برابر با دستوران زیر می باشد

cd

cd $HOME

cd ~

دستور زیر برای رفتن به یک شاخه بالاتر از دایرکتوری جاری می باشد

cd ..

که اگر در مسیر

/var/tmp/

باشید، شما را به مسیر زیر انتقال خواهد داد

/var/

این دستور را می توان به صورت زیر تعمیم داد تا به سه شاخه بالاتر برود.

cd ../../..

که در اینجا همان کایرکتوری /  یا ریشه می باشد.

دستور زیر نیز دایکتوری جاری را نشان می دهد.

cd .

دستور echo $USER برای دیدن نام کاربر جاری می باشد.

برای اینکه بتوان در bash prompt تغییر ایجاد نمود باید از دستور زیر استفاده نمود:

که همانطور که دیده می شود دارای قسمت های مختلفی می باشد که عبارتند از:

u\ : نام یوزر

h\ : نشان دهنده نام هاست

W\ : نیز نشان دهنده مسیر جاری می باشد که اگر دبیلو به صورت حروف کوچک نوشته شودکل مسیر را نشان می دهد.

Echo $SP1='[\u@\h \w]\$’

توجه نمایید که دستورات باید در ( ‘ ) نوشته شوند تا به عنوان دستور قلمداد شوند.

سوئیچ بین یوزرها:

$ : نشان دهنده کاربر عادی می باشد.

#(Number sign) : نشان دهنده کاربر ریشه یا root می باشد.

برای رفتن از حالت عادی کاربر به کاربر root باید از دستور زیر استفاده نمود:

su –

فرق بین su با – su در این است که وقتی که با su متصل می شویم، در دایرکتوری همان کاربر می مانیم و برای زمانی مناسب است که بخواهیم چیزی را ردر آنجا کپی کنیم و غیره، ولی در – su به دایرکتوری کارب root می رویم و اینکه وقتی که با su متصل می شویم نمی توانیم دستوراتی را که مختص کاربر ادمین می باشد را اجرا نماییم.

دستور echo $MAIL به دایکتوری Mail می رود که می توانیم ایمیل های سیستمی را که به کاربر ریشه ارسال می شود را ببینیم و بخوانیم.

دستور su test برای اتصال به کاربر test می باشد.

نکته: وقتی که از کاربر ریشه به بقیه کاربران متصل می شویم نیازی به داشتن رمز عبور آن کاربر نمی باشد.

مسیر دستورات:

دستور زیر برای دیدن مسیر فایل های دستورات می باشد

همانطور که دیده می شود دایرکتوری ها توسط عملگر : از هم جدا شده اند، دایرکتوری آخر مربوط به دایرکتوری دستوراتی می باشد که کاربر آنها را مختص به خود ایجاد نموده است.

دستور زیر برای اضافه کردن یک path جدید به pathهای اصلی کاربر جاری می باشد:

PATH=$PATH:/sbin

برای اجرای یک نرم افزار در محیط کاربر test ولی با دسترسی کاربر root از دستور زیر استفاده می شود:

su -c “gcalctool’ test

در دستور بالا سوئیچ c برای اجرای دستور می باشد.

export باعث این می شود که یک متغییر در همه ترمینال ها اجرا شود و بتوان برنامه ها را اجرا کرد. برای variable هایی که احتیاج داریم تا در همه یوزر ها اجرا شوند، از export استفاده می کنیم (به صورت عمومی)، برای مثال داریم:

export $MAYVAR

برای permanent کردن یا دائمی کردن دستورات باید آنها را در فایل زیر ذخیره نمود:

/etc/profile

Command Contribution :

نکته: زمانی که یک یا چند دستور را درون back tick گذاشته باشیم و اجرا نمائیم، حاصل همه آنها در متغییری که به آنها نسبت داده شده است ذخیره می شود. Single code و double code برای این است که همان دستور داخل آن چاپ شود ولی back tick باعث می شود که مقدار آن نمایش داده شود.

برای نشان دادم ماژولها از دستور زیر استفاده می شود:

از دستور زیر نیز برای چاپ نسخه جاری سیستم عامل استفاده می شود:

uname -r

. یا source برای این است که variable ها را صدا زده و آنها را مقدار دهی نمایید:

./etc/profile.d/colorls.sh

source /etc/profile.d/colorls.sh

فایل زیر برای هر کاربر وجود دارد و به وسیله آن می تواند variable های مختص خود را ایجاد کند.

.bash_profile

برای دیدن ۵ دستور آخری که در ترمینال وارد شده است.

history 5

که با تغییر عدد می توان تعدا بیشتر یا کمتری از دستورات را مشاهده نمود.

 

برای دیدن تمام variable هایی که برای یک کاربر تعیین و یا تعریف شده است از دستور set استفاده می شود.

برای دیدن هر variable به صورت مجزا و تک تک از دستور echo استفاده می شود.

alias :

ایجاد یک alias به صورت موقتی:

alias m=’uname -r’

از بین بردن یک alias :

unalias m

برای دیدن لیست کل آلیاس ها:

برای ایجاد alias های شخصی برای هر کاربر (در داخل دایرکتوری خانگی):

.bashrc

برای ایجاد alias ها به صورت عمومی و همه اکانت های موجود در سیستم:

profile.d

دیدن مقدار حجم دایرکتوری به صورت کلی:

دیدن تمام دایرکتوری ها:

ls

دیدن تمام دایرکتوری ها به اضافه دایرکتوری های مخفی:

ls -a

لیست تمام فایل ها به جز دایرکتور یهای مخفی:

ls -l

خروجی دستور ls -lh (باید توجه نمایید که سوئیچ h برای ارائه توضیحات بیشتر توسط ترمینال می باشد)

در خط اول شاهد نشان دهنده حجم فایل ها می باشیم.

در خط دوم و ستون اول ما شاهد خط تیره هستیم که این خود نشان دهنده اطلاعاتی می باشد که با توجه به آن می توان نوع فالی را تعیین نمود که داریم:

– : نشان دهنده فایل

d : دایرکتوری

l : نشانده لینک (یا همان Shortcut ها می باشد، البته با ویژگی های متمایز)

b : نشان دهنده block device ها می باشد که همان سخت افزارهایی هستند که به صورت بلاک خوانده می شوند.

c : نشاند دهنده char device می باشد یا همان terminal device

در مورد۹ ستون بعد در جلسات بعدی بحث خواهیم کرد.

عدد یک نشان دهنده تعداد لینک ها به فایل یا دایرکتوری می باشد.

Root نشان دهنده مالک می باشد.

عدد نوشته شده بعدی نشان دهنده حجم فایل یا دایرکتوری می باشد

تاریخ نشان داده شده نشان دهنده تاریخ Modify time می باشد

و در قسمت آخر نیز نام فایل را شاهد هستیم.

 

برای دیدن مشخصات دایرکتوری به جز زیر دایرکتوری ها:

ls -ld /home/

دیدن زیر دایرکتوری هر دایرکتوری به ترتیب

ls -R

دیدن مشخصات فایل:

در اینجا قسمت های نا آشنا توضیح داده خواهند شد:

Inode : نشان دهنده سکتور اول می باشد.

Access : نشان دهنده زمانی که محتویات فایل دیده می شود.

Modify : تغییری که در محتویات فایل داده می شود را نشان می دهد.

Change : هر تغییری در وضعیت فایل را نشان می دهد(حتی شامل جا به جایی).

 

صدا زدن یه متغییر خاص در فایلی خاص:

echo salam > file1.txt

افزودن یک دستور به فایل:

uname -r >> file.txt

برای دیدن زمان دسترسی و دیگر زمان های یک فایل از دستور زیر استفاده می کنیم:

ls -l –time=atime

دستور فوق زمان دسترسی به فایل را نشان می دهد، برای دیدن بقیه زمانها کافی است که به جای atime (access time) مقادیر زیر را قرار دهیم.

time = زمات تغییر در فایل یا Modify time

ctime = زمان جا به جایی یا Change time

برای تولید اعداد ترتیبی(از ۵ تا ۱۰):

seg 5 10

برای تولید اعداد ۱ تا ۵:

seg 5

تولید اعداد ۱ تا ۱۰ به صورت ۲ در میان:

seg 1 2 10

نمایش محتویات یک فایل در خروجی:

cat myvar1.txt

نمایش محتویات یک فایل همراه با شماره خطوط در خروجی:

cat -n myvar1.txt

خواندن یک فایل به صورت صفحه به صفحه:

less file.txt

خواندن یک فایل به صورت صفحه به صفحه که در محیط گرافیکی باقی می ماند:

more file.txt

خواندن خطوط فایل از اول فایل(به صورت پیش فرض ۱۰ خط اول را نشان می دهد):

head -5 file.txt

خواندن خطوط یک فایل از خط آخر به اول (به صورت پیش فرض ۱۰ خط آخر را نشان می دهد):

tail -5 file.txt

خواندن و دیدن خطوطی که به فایل اضافه می شود(به صورت لحظه ای):

tail -f /var/log/messages

خواندن از آخر به اول فایل و نمایش آن در خروجی:

tac /var /log/messages

ترکیب command ها:

tac /var /log/messages | less

نکته : خط افقی قرار داده شده که همان پایپ می باشد برای این است که دستور سمت سمت پایپ توسط دستور سمت راست پردازش شود.

دیدگاه خود را به ما بگویید.